Cesar Gayo | Mr. Fries & Sundae THE BLOGGER KWENTO MIDNIGHT THOUGHTS LITRATO
Home MESSAGE THE BLOGGER KWENTO MIDNIGHT THOUGHTS LITRATO

Naiinis talaga ako kapag nakita na nga ng nanay ko na ako ay natutulog nang mahimbing ay uutusan pa ako na bumili ng mantika. Oo na. Hindi ako natutulog. Pero halata naman siguro sa pagtaklob ko ng kumot sa buong katawan ko at mga unan na nakapalibot sakin. Bumangon na ako. Wala naman akong magagawa kundi ang sumunod. Dahil kung hindi, baka hilaw na porkchop ang kainin namin.

Lumabas na ako ng bahay. Magulo ang buhok. Walang toothbrush toothbrush. Butas ang short sa gilid dahil nga pangtulog lang ang suot ko.

"Pabili nga po. Mantika. Kalahating bote." Sabi ko sa tinderang busy sa pagpapaganda sa salamin. Kinuha niya yung isang bote at dahan-dahan niyang isinasalin sa kabila. Medyo napapansin kong kumokunsumo na si ate sa oras, sinasayang niya ang oras na dapat ay nasa higaan ako at baka sabihin ng kachat ko sa cellphone ay iniisnob ko siya. Medyo napapatagal kasi si Ate sa pagpapantay sa mantika. Salin dito. Balik ulit dito. Salin dito. *repeats process with matching panaka-nakang silip sa salamin.

"Di talaga yan magpapantay Ate. Okay na po yan." Sa puntong ito, nagsalita na ako. Bukod sa atat na akong makauwi dahil sa itsura ko at dahil sa natatae na ako dahil ang dami kong kinain nung gabing iyon ay alam kong hindi kailanman magpapantay ang mantikang sinasalin niya. Mukha lang siyang pantay pero kung izo-zoom in mo gamit ng microscope at sukatin ang volume gamit ang formula na mass times density ay makikita mong malaki ang pagkakaiba nila. May lalamang at lalamang sa dalawang bote. May magpapaubaya ng parte niya para sa iba at may mag sasakripisyo dahil nakulangan siya. Give and take lang. Walang sumbatan. Walang sisihan.

Kinuha ko na yung mantika at umalis na ako nang bigla sumigaw si ate. "Yung takip nakalimutan mo!"

Posted: July 29, 2014
Currently With 30 notes
"Namimiss mo siya no? Ganyan talaga. Siya rin naman eh, namimiss ka rin."
Posted: July 28, 2014
Currently With 46 notes
  • Hi. I'm still here. You can talk to me. Or maybe I'm just fooling myself again that I have friends here. : (
Posted: July 28, 2014
Currently With 42 notes

Alam ko namang bawal ang mangopya. Pero naniniwala kasi ako sa kasabihang, time is gold. Ano connect? Hindi ko rin alam, basta yan lang ang unang kasibihan na naisip ko.

Ayoko nang pahabahin pa ito, gusto ko lang sabihin na nakita ko ang classmate ko na nangongodigo sa exam namin. Oo  Gusto ko siyang isumbong ngunit nangingibabaw pa rin ang kabutihang loob ko sa kanya. Hindi dahil nilibre niya ako ng extra rice nung lunch at siya ang gumagawa ng mga assignments ko. Sadyang mabait lang talaga ako.

"Calculator at ball pen lang ang nasa lamesa niyo. Yun lang."

Nagsimula na ang exam. Name. Year and Section. Date.

Tuloy lang ako nang tuloy sa pagsagot hanggang sa bigla na lang akong may napansin sa classmate ko sa may harapan. Hawak siya ng hawak sa pwet niya. Hindi ko alam kung anong bulate ang naninirahan sa kanyang tyan at gusto nang makawala sa kanya. Ngunit hindi ko pa rin alam kung anong scientific explanation ang magpapaliwanag na ang paghahawak sa pwet ay isang paraan para makapasa sa exam.

Nakasagot na ako sa Identification, Enumeration, Multiple Choice, True or False, Essay at Problem Solving pero nandun pa rin siya. May kung anong kinukuha sa pwet niya. Pinagmasdan ko siya nang mabuti. Hindi siya makapakali. Tingin siya ng tingin sa gilid at kay Ma’am. Dahan-dahan niyang nilagay yung kamay niya sa bulsa ng kanyang likod at ipinasok ito. At dahil sa bilis ng pangyayari, bigla niya ito inilabas na parang walang nangyari. Akala ko nga, baka nangamot lang ito pero mali ako ng akala. May maliit na puti siyang nilabas. Hindi ko alam kung ano ito, Basta isa lang ang alam ko. Baka bulate ito na matagal nang napreserved sa kanyang tyan.

Sumilip ako nang mabuti sa puting iyon, nagzoom in ang mga mata ko ng 10 mega pixel. At nakita kong hindi lang siya bulateng napreserved kundi isang maliit na papel. AHA! Isang Kodigo. Mga naglalaman ng orasyon na siya lang ang nakakaintindi.

Pero sa totoo lang hindi ko siya isusumbong kay ma’am dahil mabait ako. At dahil, kahit ako rin naman ay gumagawa ng ganon. In fact, nakalagay na yung kodigo ko sa likod ng Calculator ko, sa may takip. Pero alam mo yung masakit? Pinatanggal ni Ma’am yung takip ng mga Calculator namin. Aba matinde diba?

Ang ikinagagalit ko lang dito ay bakit hindi man lang niya shinare yung kodigo niya. Ang sakit. :((( Diko tuloy nasagutan yung iba. Kala ko ba naman magkaibigan kami, hay.

Posted: July 28, 2014
Currently With 38 notes

Minsan di’ mo namamalayan, tumatanda ka na. Tumatangkad. Lumalapad. Humahaba. Bigla mo na lang sasabihin sa sarili mo, “Hala. Bat ganon, ang bilis ng oras? Diko na nagawa assignments ko. Panay internet kasi ako.” Pero totoo naman eh, ang bilis ng oras. At sa bawat oras, dumadagdag nang dumadagdag yung mga responsibilities mo. Sa pag-aaral, sa pamilya, sa kaibigan, sa panghaharot ng iba, sa pakikipag-away at sa pagmamahal.

Nung isang araw, kumain ako sa Mcdo. Umorder ako ng Fries na tig P105 at isang Coffee float. Ang dami nga ng fries eh pero di sapat para sa mga alaga kong mga bulate sa tyan. Nakaupo ako dun sa may sulok, sa may malapit sa aircon. Ang daming tao. Ang daming nakapila sa counter. Hindi ko namalayan, paubos na pala ang ketsup ko. Para ba naman kasing isang ketsup para sa limang pirasong fries yung ginagawa ko. Ang gastos ko sa ketsup diba. :(

Hinintay kong may makalapit sa aking staff na kumukuha ng order o yung tagalinis ng table para man lang makisuyo para sa pagkuha ng ketsup ko.

Mula sa kinauupuan ko, may nakita akong lalaki, may dala-dalang tray mula dun sa table na kanyang nilinisan. Papunta na siya dun sa trash bin para ilagay na yung tray pero bigla na lang siyang tinawag nung nasa likod niya.

"Kuya, pwede po penge kaming tubig. Tatlo."

"Osige po, wait lang."

Akala ko okay na pero may tumawag ulit sa kanya, “Kuya pahingi pong supot, i-take out ko na lang to. Saka pa-add ako ng order, isang coke float.” Sa time na yun, ang hirap pala ng ginagawa niya. Hindi mo alam kung ano yung unang ipa-prioritize mo. At kung dadagdag ko pa yung paghingi ko ng ketsup eh mas lalong dadami pa ang ipaprioritize nya.

Point ko? Kung kaya mo naman sa sarili mo na gawin ang bagay na hindi na kailangan ng tulong ng iba eh magkusa ka na lang. Sa paraan na yun, hindi lang siya ang natulungan mo kundi ang sarili mo. Kung kaya mong ikaw lang, ikaw lang. Hindi mo na kailangan ng iba.

Ano nga ba ang uunahin kapag maggigisa, bawang o sibuyas?

Posted: July 28, 2014
Currently With 36 notes
Posted: July 23, 2014
Currently With 104 notes
"Hoy! Miss na miss na kita :("
Posted: July 23, 2014
Currently With 47 notes

Sabi nila, ang love daw ay parang una at hulihang pahina ng isang libro. Na kahit gaano man sila kalayo sa isa’t isa ay hindi sila mapaghihiwalay kahit na maraming mga pahina ang nasa pagitan nila.

Ang relasyon ay hindi lang about sa love. Hindi lang ito natatapos sa pagpapakilig niyo sa bawat isa. Na puro ‘Mahal kita’ ang sinasabi. Hindi lang diyan nagtatapos, dahil wala ka pa naman napapatunayan sa mga sinasabi niyo. Marami pang mga bagay dyan ang maaari niyong malaman at matutunan.

LDR. Mahirap, oo pero dahil dito marami kang mapapatunayan sa sarili mo, sa relasyon niyong dalawa.

Dahil sa LDR,

1. Matututo kayong magtiwala sa bawat isa. Na kahit ano mang mangyari, ang tiwala niyo ay hindi basta basta masisira.

2. Malalaman niyo ang kahalagahan ng bawat isa. Na dahil sa sobrang layo niyo sa isa’t isa ay mararamdaman niyong mahalaga ang bawat isa sa inyo.

3. Malalaman niyo na hindi lang basta isang laro itong pinasok niyo. Matututo kayong magseryoso sa mga bagay bagay na mayroon kayo. Na hindi na kayo bata para sa mga walang kwentang pagtatalo.

4. Matututo kayong maging mature. Pagiging mature lalo na sa pagdedesisyon. Magiging mas malawak ang pag-iisip niyong dalawa.

5. Matututo kang maging mas malakas. Na kahit alam mong malayo siya sa tabi mo ay lagi siyang nandyan para sayo. Na kahit ano mang mangyari, ikaw ang lakas niya at siya ang lakas mo para magpatuloy lang sa buhay.

Nasa tao pa rin naman yan kung paano siya maghawak ng isang relasyon. Kahit gaano man kayo kalayo sa bawat isa, nandyan pa rin at hindi mawawala ang tiwala. Na hindi lang basta love ang bumubuo sa inyo. Marami pang aspeto gaya ng respeto sa bawat isa, time, understanding, faithfulness at pagiging loyal.

Posted: July 22, 2014
Currently With 62 notes
"Wag mo paglalaruan feelings ko kung dika seryoso."
Posted: July 20, 2014
Currently With 61 notes

Dahil masyadong napaka-clingy ng bagyo, ay dinamay na naman niya si kuryente. Apat na araw walang ilaw, At dahil walang ilaw, sympre wala ring tubig. At dahil wala ring tubig, wala ring ligo-ligo. Yes sarap!

Matipid naman ako pero hindi ko kasi mapigilang hindi magpatugtog sa cellphone kahit pa 5% na lang ito. Ang sarap kaya magbawas ng sama ng loob sa CR kapag pinapatugtog ang ”.. let it go, let it go.. can’t hold back anymore.” O kaya ang "Push mu yan te! Push mu yan te! Push yan te te te te tae!"

Pumunta kami ng mga kaibigan ko sa SM para doon mag-charge ng cellphone. Kahit walang ligo-ligo ay ayos lang, sila rin naman hindi naliligo eh. Fair lang. Dahil sobrang daming tao ang naghahangad na makasagap ng kuryente ay nahirapan kami sa paghahanap ng saksakan. Parang hindi nga Mall yung napuntahan namin, parang Charity para sa mga nawalan ng bahay. Lahat ng gilid, may nakaupo.

Nakahanap din kami ng pwesto pero may gumagamit. May dala kaming extension para kunwari pabida, pero hindi kami pinasingit. Sila rin pala may dala, di raw pinapayagan kasi may pumutok na raw kasi sa taas sabi ng Guard. Hindi ko alam kung anong klaseng pagputok yung sinasabi pero sympre dahil masunurin kaming mga bata ay pinakiusapan namin na kung pwede isikreto na lang para naman nakakapag-charge kami. Ngunit parang may evil witched na dumating samin, pinigilan ang mga balak namin. May isang matanda na sabi samin, “Aaah. Ako kanina pa ako naghihintay. Sumusunod ako sa rules at regulations. Isusumbong ko kayo!”

"Aaah."

Ito ay isang paghahanda para sa pagsisimula ng kanyang words of wisdom. Kaunti lang yung letter ‘a’ sa unahan, nangangahulugang kaunti lang din ang sasabihin niya. Siguro, kinakabahan na siya at that moment.

"Ako kanina pa ako naghihintay."

So baka naman limang oras na siya nakatayo para maghintay pero hanggang ngayon, hindi pa siya nakakapagcharge dahil priority pa rin niya sa buhay ang kanyang words of wisdom. Pero sabi ng puso niya, patience is a virtue.

"Sumusunod ako sa rules at regulations."

Hindi ko alam kung anong rules at regulations ang sinasabi niya. Eh siya mismo, walang rules at regulations, hindi marunong mag tuck in ng t-shirt, mas nauna pa ang Tuesday sa Monday sa suot niya.

"Isusumbong ko kayo!"

Sa puntong ito, nilabag na niya ang Revised Penal Code Article 282 - Grave threats na nagsasabing any person who shall threaten another with the infliction upon the person, honor or property of the latter or of his family of any wrong amounting to a crime, shall suffer.

Hindi na lang siya makipagcooperate samin. Sumbong-sumbong pa. Sumbong ko siya kay Napoles eh, baka isama siya sa listahan ng ikukulong. Edi kapag pumutok yung extension, edi lahat kami damay-damay sa pagkakaputok! Saaraap!

Posted: July 20, 2014
Currently With 34 notes
Anonymous
Meron pong nagkakagusto sakin tapos nililigawan niya ako ngayon. So, ako hinahayan ko lang. Then, meron din taga samin, tinetext text ako, may type rin sakin. Tapos ngayon po, meron din pong nagkakagusto saking iba, mas okay po ito kesa sa mga nauna, kaso hindi niya ako nililigawan, natatakot daw. Bakit kaya po? Ano po kayang ibig-sabihin niya?

#ANGHAROTMORAWKASICAPSLOCKYANPARAINTENSE!

Posted: July 19, 2014
Currently With 44 notes

Paano kung isang araw may biglang kung anong imbyernang pumasok sa ilong mo, na hindi mo alam kung bakit sa dinami-dami ng butas sa iyong katawan ay dun pa pumasok, at dahil sensitive ang iyong pang-artistang balat sa loob ng iyong ilong at nasakto pang may bird flu ka nung araw na iyon ay bigla ka nalang umatsing nang malakas kasama ang sipon na galing pa sa kailalim-laliman ng iyong baga. Buti na lang at natakpan mo iyon ng iyong kamay. Ano ang susunod mong gagawin?

Sa Jeep:

Ikaw: Bayad po. Makikisuhh yee po ng baahhh yaaahh ahh atchinngg!!

Pasahero: O_o

Ikaw: Ay excuse me. Hihi. Sabi ko nang bayad eh, ayaw niyo kong pakinggan. Yan tuloy. Oh, bayad po.

(*Sabay labas ng kamay sa bintana, unti-unting ipahid ang sipon sa gilid)

Pasahero 1: Bakit mo nilalabas yung kamay mo? Pinahid mo yung sipon mo noh?!

Ikaw: Yuckkk!! Eww. Why would I? Just ew. May nakita kasi akong lumalipad na ano, basta yung wish, yung color white, basta magwiwish ka, so ayun pinalipad ko, alam mo kung anong winish ko?

Pasahero 1: What?

Ikaw: Na mamatay na lahat ng pakielamero, na pagbaba nila ng jeep ay masasagasan sila ng ten wheeler truck, lasog lasog katawan, kain shark, tapos susi!

Sa simbahan:

(*tayo po’y magsiluhod na at ilabas ang rosaryo)

Ikaw: Inaalay po namin ang aming mga katawan sa inyo, kunin niyo po kami ng buong puso. Wag niyo kaming pahhh paaahhh baaa yaaa hh chiiiinngggg!!!!

Mga tao: (*biglang tumingin ang mga tao sa iyo) -________-

(Dahil nasa iyo na ngayon ang moment ay ienjoy mo lang ito. Feel it. Grab it. Magdasal nang malakas habang hawak-hawak ang rosaryo kung saan tinatakpan ang iyong ilong. Magdasal ng isang orasyon.)

Ikaw: Ede be leste este ren te sike ji me sipon ako neski. Paanolito itatago sa taow. Ela ela ela umbrella. Haleluya!

(sabay yumuko at taimtim na magdasal habang pinapahid ang iyong sipon sa upuan ng iyong kaharap.)

Sa school:

Teacher: Ms. Sneezy, pakibasa ang sinabi ni Elsa kay Rodolfo.

Ikaw: Si Rodolfo ay isang magiting na sundalo. Lahat ay gagawin niya para sa kanyang bayan at siya ay maah tahh paaahh chiinggg!!!!!

Classmate: Whoahh

(*Itaas ang librong binabasa. Siguraduhing natatakpan ito ng iyong mukha)

Ikaw: Siya ay matapang.

Teacher: Okay, sit down. Thank you.

(Ipahid na ngayon ang iyong sipon sa pahina kung saan ka nagbasa at isara ang libro. Sa ngayon, nag-iwan ka ng remembrance sa librong iyong binasa.)

Ikaw: Ngayon, si Elsa at Rodolfo ay magkadikit na. Sila ay nagpakasal. Di na sila pwedeng paghiwalayin ng tadhana.

Teacher: Pero si Elsa ay isang nagsasalitang pusa at si Rodolfo ay isang daga?

Ikaw: Sus, di na yan uso mam. Walang pinipili ang panglalandi noh. Love love love.

Sa mag best friend:

Ikaw: Huy, best. Ayos lang yan, wag ka nang umiyak diyan.

Best friend: Thank you talaga, pero ang sakit iwanan best eh. :( Diko kaya talaga.

Ikaw: Ano ka ba, best aaahhh yoohhh sshshoo chingggg!!!!!

Best friend: Okay ka lang?

(*sabay yakap kay best friend nang mahigpit, kailangan niya ngayon ng iyong warm hug at support)

Ikaw: Best, don’t worry. Dito lang me for you huh? 

(*Sabay himas himas sa kanyang balikat, medyo bilisan mo ang paghimas para di niya masyadong maramdaman ang iyong pagpunas.)

Sa mag boyfriend/girlfriend

Boyfriend: Baby, akin ka lang ha?

Girlfriend: Oo naman, diba nagpromise tayo sa isa’t isa? Akin ka, sayo ako. Okay?

Boyfriend: Okay baby, mahal na mahal po kita, baby ko.

Girlfriend: Mahal na mahal na maaaaaahh haaaa aahhhchiinggggg!!!!!

Boyfriend: Baby, ayos ka lang?

Girlfriend: Ayos lang ako, don’t worry.

Boyfriend: Good. Pwede favor?

Girlfriend: Ano yun?

Boyfriend: Pwedeng pa-kiss sa lips?

Girlfriend: WAAAAGG!!! HINDI PWEDE NGAYON!!! AYOKO!! 

(*wag ka masyadong matensyon, dahil sipon lang yang nasa kamay mo, stay calm)

Boyfriend: Haa? Bakit ka ganyan? Kanina lang ang sweet mo ah. Bakit hanggang ngayon nakatakip pa rin yung ilong mo ng kamay mo?

Girlfriend: PWEDE BA?!!! WAG MOKONG PAPAKIELAMAN. I NEED SPACE.

Boyfriend: SPACE BA? Oo na, bad breath na ako. Hindi na kasi ako nakapagtoothbrush kanina sa sobrang excited na makita ka.

Girlfriend: SIRAULO KA BA? HINDI YUN ANG DAHILAN.

Boyfriend: So, you mean, ikaw ang hindi nagtoothbrush satin? Sabagay naamoy ko siya kanina nung sinabi mong “baby, akin ka lang ha?”

Girlfriend: HINDI YON!!!!!!

Boyfriend: ANO BA KASIIIIII! Kiss lang naman sa lips, eh ikaw nga mahilig sa mga ganun, ano ba kasi tinatago mo ha.

(Hinga ng malalim, inhale, exhale at sabihin mong ..)

Girlfriend. Natanggal ang ngipin ko sa unahan. Biglaan. Siguro sa sobrang pag-uga uga ko. So, okay na?

Posted: July 19, 2014
Currently With 24 notes
Full forced.

Full forced.

Posted: July 19, 2014
Currently With 58 notes
"Eh baka naman kasi, mahal mo pa, kaya hindi ka makamove on?"
Posted: July 14, 2014
Currently With 91 notes
"Minsan sa sobrang inis, mapapamura ka na lang eh."
- T*ngina naman oh.
Posted: July 14, 2014
Currently With 48 notes
Personal - Top Blogs Philippines Humor - Top Blogs Philippines Entertainment & Lifestyle - Top Blogs Philippines